اخبار

برگزاری دوره آموزشی سبک زندگی اسلامی در استان زنجان
برگزاری طرح جامع آموزش سبک زندگی اسلامی با هدف پیشگیری از طلاق ویژه بانوان متأهل در 18 پایگاه منتخب در سطح استان زنجان از بیست فروردین 98 به مدت یک ماه در حال برگزاری ...
ادامه مطلب
هندسه مبارزات زنان در دوران نهضت اسلامی
مریم مجتهدزاده   هندسه حضور زنان در دوران مبارزات نهضت اسلامی بسیار درخور توجه است. در این دوران، جایگاه عملکردی زنان، بیانگر نوعی تقسیم کار اجتماعی بر مبنای ...
ادامه مطلب
از ظرفیت جمعیت بانوان فرهیخته در تصمیم گیری های کلان استفاده شود
    به گزارش روابط عمومی اداره کل تبلیغات اسلامی استان زنجان، سمیه یوسفلی صبح امروز در چهارمین نشست فصلی جمعیت بانوان فرهیخته فرهنگ دینی استان، افزود: جمعیت ...
ادامه مطلب
برگزاری نشستهای تبیینی بیانیه گام دوم رهبری توسط کارگروههای ...
  سمیه یوسفلی ریس جمعیت بانوان فعال و فرهیخته استان زنجان: با توجه به صدور باینیه مهم "گام دوم" توسط مقام معظم رهبری در تاریخ 24 بهمن ماه 1397 جمعیت بانوان فرهیخته ...
ادامه مطلب

 

سوال

آیا صحابه احترام حضرت زهرا را داشتند .چه كسانی حق اورا غصب كردند؟

پاسخ

فاطمه زهرا ـ سلام الله علیها ـ تنها یادگار نبی مكرم اسلام بعد از رحلتش بوده و یكی از بانوان بزرگ عصر خویش و به عبارتی سیدة نساء عالمیان بود و همیشه در حیات پدر بزرگوارشان مورد لطف و محبت آن حضرت بوده و در روایات زیادی كه در منابع اهل سنت آمده تصریح شده است كه فاطمة زهرا ـ سلام الله علیها ـ افضل زنان جهان بوده و پیامبر در این رابطه فرموده اند: برترین زنان بهشت خدیجه دختر خویلد و فاطمه دختر محمد ـ صلی الله علیه و آله ـ و مریم دختر عمران و آسیه دختر مزاحم(1) (همسر فرعون) هستند. و در جای دیگر می فرمایند: بدانید كه او (زهرا) بانوی تمام زنان در قیامت است.(2)

 

با توجه به مطالب گفته شده و دهها روایت و حدیث دیگر از پیامبر در رابطه با مقام و منزلت حضرت زهرا ـ سلام الله علیها ـ و منقبت آن حضرت وجود دارد و بیانگر این است كه همیشه در دوران حیات پیامبر این بانوی بزرگ اسلام از طرف صحابة مؤمن، مورد احترام واقع می شد و همچنین بعد از رحلت پیامبر صحابه ای كه در زمان حیات پیامبر قدمی كج برنداشتند نسبت به حضرت زهرا ـ سلام الله علیها ـ حتی در سخت ترین شرایط حرمت نهادند و حریم اهل بیت را نشكستند. اما متأسفانه از آنجائی كه صحابه پیامبر از لحاظ ایمان و تقوا در یك اندازه و درجه نبودند و برخی بعد از رحلت پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ منافع شخصی خود را بر موقعیت و مقام اهل بیت ترجیح دادند و حتی نسبت به تنها یادگار پیامبر یعنی فاطمه زهرا ـ سلام الله علیها ـ بی حرمتی كردند.

لذا مورد غضب آن حضرت واقع شدند در این میان مواردی را می توان عنوان كرد كه از طرف ابی بكر و عمر صادر شده و باعث غضب فاطمه از اینها شده بود:

1) وقایعی كه بعد از رحلت پیامبر توسط برخی صحابه به سركردگی كسانی كه با كودتا حاكم شدند،رخ داد و باعث شد كه حق مسلم اهل بیت و از جمله علی ـ علیه السلام ـ كه جانشین بلافصل پیامبر(ص) بود ضایع شود و توسط دیگران غصب شود. حقی كه بارها پیامبر در حیات خویش در مكانهای مختلف به آن تصریح كرده بودند از جمله در ابتدای دعوت علنی یعنی یوم الدار و یا در لیلة المبیت و یا در اداء امانات و یا سبقت در اسلام و فداكاری های كه علی در راه اسلام و در دفاع از پیامبر از خود نشان داده بودند و یا در جریان برائت از مشركین و یا از همه مهمتر در روز (غدیر)(3) و موارد دیگر كه بیانگر وصایت و جانشینی حضرت علی ـ علیه السلام ـ بعد از پیامبر اكرم می باشند ولی با وجود اینكه در زمان رحلت پیامبر از روز غدیر مدتی زیاد نمی گذشت اما متأسفانه منفعت طلبان آن را فراموش كرده و دنبال منافع خود رفتند و حق را از حقدار گرفتند.

 

2) به بهانه ی بیعت گرفتن از علی ـ علیه السلام ـ و بنی هاشم كه در خانه حضرت زهرا ـ سلام الله علیها ـ جمع بودند به زور و تهدید متوسل شدند حتی تهدید به آتش زدن درب خانه فاطمه زهرا ـ سلام الله علیها ـ كردند(4) و بی حرمتی را نسبت به زهرا ـ سلام الله علیها ـ به نهایت رساندند.

وقتی كودتا گران حاكم ،با تنی چند از طرفداران خود برای بیعت گرفتن از علی با خشم و خشونت خاص(5) خود به درب منزل حضرت زهرا آمد و تهدید به آتش زدن كرد در حالی كه فاطمه ـ سلام الله علیها ـ و حسنین ـ علیهم السلام ـ داخل خانه بودند. حضرت زهرا ـ سلام الله علیها ـ بیرون آمده در كنار در خانه در برابر جمعیت ایستاد و فرمود:

ای ابابكر، چه زود بر اهل بیت رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ هجوم و حمله آوردید! به خدا سوگند تا هنگامی كه خدا را دیدار كنم با شما سخن نخواهم گفت.(6) و خطاب به مردم حاضر فرمود: من قومی را نمی شناسم كه مثل شما بد برخورد باشند، جنازة رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ را در دست ما رها كردید، و امر خود را بین خود بریدید (و مسأله رهبری را نزد خودتان بدون مشورت با ما پایان دادید) پس با ما مشورت نكردید، حق ما را نادیده گرفتید، گویا اصلاً به جریان روز (غدیر) آگاهی ندارید و سوگند به خدا، رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ در آن روز، دوستی و ولایت و سرپرستی علی ـ علیه السلام ـ را از مردم عَهد گرفت، تا امید شما را از دستیابی به مقام رهبری قطع كند، ولی شما رشته های پیوند خود با پیامبرتان را بریدید. «خداوند در دنیا و آخرت بین ما و شما را حكم و داوری كند.»(7)

 

3) بعد از رحلت پیامبر، بجای اینكه اصحاب در فكر تجهیز و تشییع جنازه پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ باشند دنبال مقام و منصب بودند و مشغول منافع خود بودند و این امر باعث شد كه جنازه پیامبر (بنا به گفته مورخین مثل ابن عبدالبر در استیعاب، شیخ مفید در ارشاد ج 1 و سید بن طاووس در كشف المهجه و طبری در تاریخش ج 3و ابراهیم ثقفی در المعرفة . سه روز روی زمین باقی بماند، زیرا مردم مشغول كشمكش در تعیین رهبری بودند و حضرت علی ـ علیه السلام ـ نه می توانست از جنازة پیامبر جدا گردد و نه می توانست قبل از نماز مردم بر جنازه، آن را دفن كند، و ایمن از این نبود كه اگر آن را دفن كند، او را بكشند و یا قبر پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ را نبش نمایند و جنازه اش را از قبر بیرون آورند و به این بهانه كه علی او را قبل از وقتِ دفنش، دفن كرده است و یا این بهانه كه در غیر آن مكانی كه لازم بود دفن شود، دفن شده.(8) حضرت فاطمه(س) این لحظات را می دید و با چشمی گریان در فراق پدر و با دلی سوزناك از اتفاقات رخ داده می فرمود: «آه! چه روز بدی است امروز كه پدرم را از دست دادم.»

 

4) بعد از غصب حق خلافت در حالی كه پیامبر در حیات خود فدك را به حضرت زهرا بخشیده بود ابوبكر دستور تصرف و اخراج كارگران حضرت ـ سلام الله علیها ـ را از آن داد . وقتی كه فاطمه(س) همراه علی ـ علیه السلام ـ و عباس و ام أیمن برای گرفتن آن پیش ابوبكر آمدند ابوبكر در جواب گفت :كه پیامبران از خود ارث نمی گذارند. علی ـ علیه السلام ـ فرمودند: این را پیامبر در حیات خویش به فاطمه ـ سلام الله علیها ـ بخشیده و ام أیمن هم شهادت دادند كه پیامبر بعد از نزول آیه «و آت ذالقربی حقه» فدك را به دخترش بدستور خداوند بخشیده،(9) ولی ابوبكر این شهادت را قبول نكرده با وجود اینكه عباس و علی ـ علیه السلام ـ هم شهات دادند بر حقانیت ادعای زهرا ـ سلام الله علیها ـ ولی قبول نكرد. همچنین روایات فراوانی گواه آن است كه پیامبر فدك را به دخترش فاطمه ـ سلام الله علیها ـ بخشیده و این برخلاف ادعای ابوبكر است كه گفته پیامبر فرموده: ما از خود ارث بجا نمی گذاریم. نمی توانسته ارث باشد بلكه حق مسلم حضرت زهرا ـ سلام الله علیها ـ بوده كه توسط ابی بكر و با تحریكات عمر غصب شده.(10) آیا با این همه اجحاف در حق حضرت زهرا ـ سلام الله علیها ـ و شوهرش علی بن ابی طالب می توان گفت كه صحابه همه شان تا آخر عمر حضرت زهرا، حرمت ایشان را نگه داشتند.
ابی بكر در لحظات آخر عمرش ابراز ندامت و پشیمانی می كرد كه چرا با دختر پیامبر چنان معامله ای كرد و ای كاش كه این كار را نمی كرد.(11)

 

روایت دیگری كه از آن حضرت است از ظلمی كه به زهرا ـ سلام الله علیها ـ می كنند خبر می دهند: هرگاه كه فاطمه را می نگرم بیادم می آید ستمی و ظلمی كه بعد از من به او روا خواهند داشت. گویا با فاطمه حاضرم و می نگرم كه ظلم و ذلت داخل سرای او می شود و هتك حرمت او می گردد و حق او را غصب می نمایند و او را از فدك منع می كنند و پهلوی او را می شكنند و جنین او را سقط می كنند و او فریاد می كند یا محمدا، و كسی بفریاد او نمی رسد.(12)

 

درنتیجه صحابه ی پیامبر درقبال فاطمه به دو نوع بی حرمتی كردند :

تصرف حق شوهر وفرزندان (خلافت) باكودتا

تصرف میراث ومواهب پدرش (فدك وخانه ی پیامبر)

سكوت ورضایت درقبال بی حرمتیهایی كه درحقش روا شد.

 

 منبع: نرم افزار پرسمان                                

 

پی نوشت:

1. حاکم نیشابوری، مستدرك الصحیحین، ج 2، ص 497.

2. ابو نعیماصفهانی ،حلیة الاولیاء، ج 2، ص 142.

3. ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ترجمه محمود مهدوی دامغانی، تهران، نشر نی، چاپ دوم، 75، ج1، ص225.

4. همان، ص220، ودینوری ابن قتیبه، الامامة و السیاسة، منشورات رضی، چاپ 1388 ق، ج1، ص 12.
5. ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ترجمه مهدوی، نشر نی، چاپ دوم، 75، ص 103.
6. همان، ص 233 و 194.

7. ابن قتیبه، همان، ج1، ص13 و قمی، عباس، بیت الاحزان، پیشین، ص 97.

8. قمی، عباس، بیت الاحزان، ترجمه محمد محمدی اشتهاردی، قم، كانون انتشارات ناصر، چاپ شش، 1372، ص 92.

9. مجلسی، بحارالانوار، ج 29، ص 128، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج 2، ص 287.

10. گروهی از نویسندگان، دانشنامه امام علی، پژوهشكده فرهنگ و اندیشه اسلامی، چاپ اول، 1380، ج 8، به نقل از مرعشی نجفی، ملحقات احقاق الحق، ج 3، ص 253، ابویعلی، مسند، ج 2، ص 334، ابن حجرعسقلانی، المطالب العالیه، ج 3، ص 367.

11. ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ترجمه مهدوی دامغانی، تهران، نشر نی، چاپ دوم، 75، ج 1، ص 222.

12. محلاتی، ذبیح الله، ریاحین الشریعه، دارالكتب الاسلامی، چاپ ششم، 1373، ج1، ص 254.

 

 

 

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

تمام حقوق این سایت محفوظ و متعلق به اداره کل تبلیغات اسلامی استان زنجان می باشد

طراحی و اجرا: صفیرسنتر پایگاه فرزندان انقلاب