اخبار

برگزاری دوره آموزشی سبک زندگی اسلامی در استان زنجان
برگزاری طرح جامع آموزش سبک زندگی اسلامی با هدف پیشگیری از طلاق ویژه بانوان متأهل در 18 پایگاه منتخب در سطح استان زنجان از بیست فروردین 98 به مدت یک ماه در حال برگزاری ...
ادامه مطلب
هندسه مبارزات زنان در دوران نهضت اسلامی
مریم مجتهدزاده   هندسه حضور زنان در دوران مبارزات نهضت اسلامی بسیار درخور توجه است. در این دوران، جایگاه عملکردی زنان، بیانگر نوعی تقسیم کار اجتماعی بر مبنای ...
ادامه مطلب
از ظرفیت جمعیت بانوان فرهیخته در تصمیم گیری های کلان استفاده شود
    به گزارش روابط عمومی اداره کل تبلیغات اسلامی استان زنجان، سمیه یوسفلی صبح امروز در چهارمین نشست فصلی جمعیت بانوان فرهیخته فرهنگ دینی استان، افزود: جمعیت ...
ادامه مطلب
برگزاری نشستهای تبیینی بیانیه گام دوم رهبری توسط کارگروههای ...
  سمیه یوسفلی ریس جمعیت بانوان فعال و فرهیخته استان زنجان: با توجه به صدور باینیه مهم "گام دوم" توسط مقام معظم رهبری در تاریخ 24 بهمن ماه 1397 جمعیت بانوان فرهیخته ...
ادامه مطلب

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ

وَ الْفَجْرِ (1) وَ لَیالٍ عَشْرٍ (2) وَ الشَّفْعِ وَ الْوَتْرِ (3) وَ اللَّیْلِ إِذا یَسْرِ (4) هَلْ فی‏ ذلِکَ قَسَمٌ لِذی حِجْرٍ (5)
سوگند به سپیده¬دم [صبح روز قربان] (1) و به شب‌هاى ده‌گانه باعظمت [دهه اول ماه ذی¬حجه] (2) و به آن جفت و طاق [روز تَرویه و عَرَفه] (3) و به شب، آن‌گاه که در حال گذر است. (4) آیا در این‌ها که یاد شد، براى خردمندى [که حق را از باطل تشخیص دهد،] سوگندى رساست؟ (5)

 

درنگ

1-چرا خداوند به شب‌های ده‌گانه‌ای که به صبح‌گاه عید قربان ختم می‌شود(ده روز اول ذی الحجه) قسم یاد می کند؟
2-آیا می شود در این روز ها انسان دست از دل‌بستگی به دنیا بشوید؟

 

تلنگر : یک دهه طلائی

اگر دنیا قفس است، حتماً باید پنجره‌ای رو به آسمان داشته باشد. پنجره‌ای که بتواند نسیم آسمانی‌ها و بهشتی‌ها را در دنیا بوزاند و مردم دنیا را از دنیازدگی و دنیادوستی نجات دهد.
از بین همه پنجره‌ها، «دهه طلایی حج» خوب می‌درخشد. شب‌های ده‌گانه‌ای که به صبح‌گاه عید قربان ختم می‌شود؛ و دو روز قبل از آن یعنی روز «ترویه» که حاجیان برای ورود در صحرای عرفات آب برمی‌دارند؛ و یک روز قبل از آن یعنی روز «عرفه» که در این صحرا می‌مانند و با خدای خود مناجات می‌کند؛ و نیز شب آخری که آن را به عید قربان می‌رسانند... چه دهه فوق‌العاده‌ای!
ازاین‌روست که قرآن به این روزها و شب‌ها سوگند می‌خورد تا بلکه خردمندان به خود آیند و «با سوره فجر» دست از دل‌بستگی به دنیا بشویند...

 

أَ لَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِعادٍ (6) إِرَمَ ذاتِ الْعِمادِ (7) الَّتی‏ لَمْ یُخْلَقْ مِثْلُها فِی الْبِلادِ (8) وَ ثَمُودَ الَّذینَ جابُوا الصَّخْرَ بِالْوادِ (9) وَ فِرْعَوْنَ ذِی الْأَوْتادِ (10) الَّذینَ طَغَوْا فِی الْبِلادِ (11) فَأَکْثَرُوا فیهَا الْفَسادَ (12) فَصَبَّ عَلَیْهِمْ رَبُّکَ سَوْطَ عَذابٍ (13) إِنَّ رَبَّکَ لَبِالْمِرْصادِ (14)

 

درنگ

1- آیا مسئله قوم عاد و ثمود «طغیان»شان بود که چون آتشی زیرِ خاکسترِ قدرت و ثروت، مخفی شده بود ؟
2- آیا خدادر کمین‌گاه است و وقتی زمانش فرارسد، شلاق عذاب را بر سر آنان می‌باراند ؟

 

تلنگر : شلاق عذاب برای طغیان گران

از مجسمه آزادی گرفته تا برج ایفل، و از کاخ‌های کنار دریا گرفته تا برج‌های بالای‌ کوه، یک‌به‌یک را به یادآور و با عمارت‌های حیرت‌انگیز هزاران سال‌ پیش قوم عاد و ثمود و فرعون مقایسه کن! اگر عقب‌تر نباشند، خیلی جلوتر نیستند. آن‌ها برای برج‌سازی، کوه‌ها را سوراخ می‌کردند تا قدرت و ثروت‌شان را به رخ جهانیان و پیامبران و خدای آنان بکشند... اما چه سود؟
بحث بر سر خانه و کاشانه نیست. این «به رخ کشیدن‌ها» و «در مقابل خدا ادعا کردن‌ها» بود که کار دست‌شان داد. آری، مسئله آن‌ها «طغیان»شان بود که چون آتشی زیرِ خاکسترِ قدرت و ثروت، مخفی شده بود و وقتی جرقه دنیاخواهی و دنیاطلبی زده شد، آتشِ طغیان فوران کرد و آن‌ها را به فساد کشاند... اما چه سود؟
اما چه سود که نه پول به دردشان خورد و نه زور، نه دنیادوستی و نه طغیانی که ریشه در این دنیادوستی داشت. چراکه خدای تو در کمین‌گاه است و وقتی زمانش فرارسد، شلاق عذاب را بر سر آنان می‌باراند. مگر ندیدی که با عاد و ثمود و فرعون چه کرد؟ بله، ای پیامبر و ای مومنان! خدا پشت و پناه شماست و طغیان‌گرانِ دنیاخواه را نابود می‌کند.

 

 

فَأَمَّا الْإِنْسانُ إِذا مَا ابْتَلاهُ رَبُّهُ فَأَکْرَمَهُ وَ نَعَّمَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَکْرَمَنِ (15) وَ أَمَّا إِذا مَا ابْتَلاهُ فَقَدَرَ عَلَیْهِ رِزْقَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَهانَنِ (16) کَلاَّ بَلْ لا تُکْرِمُونَ الْیَتیمَ (17) وَ لا تَحَاضُّونَ عَلى‏ طَعامِ الْمِسْکینِ (18) وَ تَأْکُلُونَ التُّراثَ أَکْلاً لَمًّا (19) وَ تُحِبُّونَ الْمالَ حُبًّا جَمًّا (20)

 

درنگ

1-آیا «نعمت» صرفا ابزاری است برای «امتحان» و آن‌چه مهم است «نعمت» نیست، «امتحان» و «ابتلاء» است؟
2- آیا دلیل اینکه انسان «نعمت» را می‌بیند و «ابتلاء» نمی بیند این است که حب دنیا و حب مال تمام وجودش را گرفته؟

 

تلنگر : نعمت یا امتحان ؟

چه فرقی است بین کسی‌که می‌گوید: «خدا با دادن نعمت مرا بزرگ‌ داشته است» با کسی‌که می‌گوید: «خدا به خاطر ندادن نعمت به من اهانت کرده است»؟ هیچ! چرا؟ چون هر دو اشتباه کرده‌اند و به جای دیدن اصل، تمام و هم‌وغم‌شان شده است: «نعمت»! 
خب طبیعی است که با این نگاه، کسی‌که نعمت دارد، احساس اکرام کند و آن‌که ندارد، احساس توهین. غافل از این‌که «نعمت» صرفا ابزاری است برای «امتحان» و آن‌چه مهم است «نعمت» نیست، «امتحان» و «ابتلاء» است. اگر نعمت مهم شد، داشتنش اکرام می‌شود و نداشتنش توهین، اما اگر امتحان مهم شد، داشتن و نداشتن نعمت بی‌اهمیت می‌شود.
پس ای انسان! چرا «نعمت» را می‌بینی و «ابتلاء» را نه؟ چون حب دنیا و حب مال تمام وجودت را گرفته؛ تا آن‌جا که یتیم را گرامی نمی‌دارید و مال و میراث او را چپاول می‌کنید و حتی بر غذای مسکین هم تشویق نمی‌کنید... آری، ریشه‌ همه مشکلات در همین دنیادوستی‌هاست...

 

 

کَلاَّ إِذا دُکَّتِ الْأَرْضُ دَکًّا دَکًّا (21) وَ جاءَ رَبُّکَ وَ الْمَلَکُ صَفًّا صَفًّا (22) وَ جی‏ءَ یوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ یوْمَئِذٍ یتَذَکَّرُ الْإِنْسانُ وَ أَنَّى لَهُ الذِّکْرى‏ (23) یقُولُ یا لَیتَنی‏ قَدَّمْتُ لِحَیاتی‏ (24) فَیوْمَئِذٍ لا یعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ (25) وَ لا یوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ (26)

 

درنگ

1- آیا مال دوستی دلیل داشتن یک نظام فکری غلط است؟
2- آیا انسان، در این دنیا با انفاق و یتیم‌نوازی و کمک به مساکین، می تواند خود را از عذاب آخرت نجات دهد؟

 

تلنگر : یک راه حل سخت

وقتی نظام فکری خراب شد، همه‌چیز به هم می‌ریزد و رفتارهای غلط، یکی پشت سر دیگری می‌آید؛ مثلاً کسی که همه‌چیزش شده است نعمت‌های دنیایی و اصلاً به امتحان بودن و ابتلاء بودن آن نگاه نمی‌کند، آن‌قدر برای دنیا تلاش خواهد کرد تا اینکه عمرش تمام می‌شود و می‌بیند همه‌اش را هدر داده است. چرا؟ به خاطر این نظام فکری باطل!
اما چرا این نظام فکری خراب را دارد؟ چون دلش پول می‌خواهد، زیاد هم می‌خواهد! و همین مال‌دوستی بسیار، او را به دنیادوستی کشانده و دنیادوستی فکر و عملش را خراب کرده است.
حالا باید چه‌کار کند؟ باید در این دنیا با انفاق و یتیم‌نوازی و کمک به مساکین، خودش را نجات می‌دهد و به امتحان بودن نعمت‌ها ایمان پیدا می‌کند یا باید منتظر روز قیامت باشد! روزی‌که زمین به‌شدت می‌لرزد و خدا و فرشتگان صف‌به‌صف می‌آیند... در آن روز دیگر اوست و جهنم؛ و دیگر تذکر فایده ندارد. آری، هرچه هست، عذاب است و بندهای قیامت... عذاب‌های سخت و بی‌مانند...

 

 

یا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ (27) ارْجِعی‏ إِلى‏ رَبِّکِ راضِیَةً مَرْضِیَّةً (28) فَادْخُلی‏ فی‏ عِبادی (29) وَ ادْخُلی‏ جَنَّتی‏ (30)

 
درنگ
1- آیا الگوی خوب را در دنیایی باید پیدا کرد که خیلی‌ها نشان دادند دنیاپرستی و مال‌پرستی کورشان کرده؟ 
2- آیا باید به دنبال الگویی بود که برای دنیا هیچ ارزشی قائل نیست و آن را صرفاً محل آزمایش می‌بیند؟
 
تلنگر : عالی ترین الگو
1- الگو وقتی الگو می‌شود که طرف مقابل خوب خودش را نشان داده باشد؛ مثلاً الگوی خوب را در دنیایی باید پیدا کرد که خیلی‌ها نشان دادند دنیاپرستی و مال‌پرستی کورشان کرده- تا حدی که دیگر ابتلا و امتحان را نمی‌بینند و فقط نگاهشان به نعمت‌هاست و همین نگاه هم آن‌ها را به طغیان کشانده است؛ تا جایی که مثل قوم عاد و ثمود و فرعون شده‌اند!
2- در چنین دنیایی باید به دنبال الگویی بود که برای دنیا هیچ ارزشی قائل نیست و آن را صرفاً محل آزمایش می‌بیند. طبیعی است چنین فردی به آرامشی فوق‌العاده می‌رسد که او را سزاوار «نفس مطمئنّه» می‌کند. نفس مطمئنّه‌ای که پس از عمری کوتاه، در دنیا به سوی پروردگارش باز می‌گردد، درحالی‌که هم او از پروردگارش راضی است و هم پروردگارش از او... خوشا به سعادت او که به بهشت مخصوص پروردگارش وارد می‌شود!
3- راستی چه مصداقی بالاتر از اباعبدالله الحسین وجود دارد برای نفس مطمئنه؟ یگانه آقایی که از همه‌چیزش گذشت در این دنیا چراکه همه آن را آزمایش الهی می‌دید
 
 
منبع: سایت تدبر
 
 
 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

تمام حقوق این سایت محفوظ و متعلق به اداره کل تبلیغات اسلامی استان زنجان می باشد

طراحی و اجرا: صفیرسنتر پایگاه فرزندان انقلاب